MSÜ Hava Harp Okulu Mülakat Süreci
Baştan Sona Gerçek Bir Deneyim
7 Temmuz sabahıydı. Günlerden Pazartesi… Uzun zamandır hazırlandığım sürecin artık en kritik aşamasına gelmiştim: MSÜ mülakatları.
Aslında bu süreç benim için yeni değildi. Bir önceki yıl da denemiştim. O zamanlar sıralamam çok daha gerideydi ve açık konuşmak gerekirse fiziksel olarak da pek hazır değildim. Hatta o yıl şınavdan elenmiştim. Çok küçük bir detay yüzünden… Ayak pozisyonuna dikkat etmemiştim ve kimse de uyarmamıştı. O an belki fark etmedim ama bu bana önemli bir ders verdi: Bu süreçte en küçük detay bile sonucu değiştirebiliyor.
Bu yıl ise durum farklıydı. Daha iyi bir sıralama yapmıştım ve yıl içinde az da olsa spor yaparak kendimi hazırlamaya çalışmıştım. Yine sadece Hava Harp Okulu yazdım ve bu sefer süreci gerçekten yaşayarak öğrenmeye kararlıydım.
İlk Gün: Beklemekle Başlayan Bir Süreç
Mülakat sabahı düşündüğümden daha rahattı. Çağrı saatim erken olmasına rağmen çok erken gitmenin büyük bir fark yaratmadığını fark ettim. İçeri girdiğimde ilk dikkatimi çeken şey şu oldu: Bu sürecin büyük kısmı aslında beklemekten ibaret. Amfide, koridorlarda, sıralarda… Saatler geçiyor. Ama bu bekleme süresi boşa değil. Etrafındaki insanlarla tanışıyorsun, herkes aynı heyecanı yaşıyor. İlginç olan ise şu: Kimse kimseyi rakip olarak görmüyor. Aksine herkes birbirine yardımcı olmaya çalışıyor.
Evrak kontrolüyle süreç başlıyor. Çoğu kişinin korktuğu bu aşama aslında düşündüğüm kadar zor değildi. Eksik bir şey olduğunda bile yardımcı olmaya çalışıyorlar. Burada ilk kez şunu net anlıyorsun: Kimse seni elemek için uğraşmıyor.
Boy-Kilo ve İlk Gerçek Gerilim
Sonrasında boy-kilo ölçümüne geçiliyor. Basit gibi görünen ama birçok kişi için stresli bir aşama. İlginç bir şekilde ölçümler genelde birkaç santim kısa çıkıyor. Sınırda olanlar için bu durum ciddi bir gerilim yaratıyor. Benim için sorun olmadı ama çevremde bu yüzden tedirgin olan çok kişi vardı.
Kişilik Testi: Dürüstlük Sınavı
Ardından bilgisayar başına geçiyorsun. Kişilik testi başlıyor. Sorular klasik sınav soruları gibi değil. Daha çok seni tanımaya yönelik. Burada yapılan en büyük hata, insanların kendilerini farklı göstermeye çalışması. Oysa bu testin doğru ya da yanlış cevabı yok. Sadece seni analiz ediyorlar. Ve ilginç olan şu ki, bu testte verdiğin cevaplar daha sonra sözlü mülakatta karşına çıkabiliyor. O yüzden en doğru yaklaşım basit: Olduğun gibi cevap vermek.
Fiziki Yeterlilik: Gerçek Mücadele
Günün en kritik kısmı ise fiziksel testler.
Önce mekik…
Sonra şınav…
Ve en sonunda koşu.
Mekik ve şınav bir noktaya kadar tolere edilebilir ama koşu bambaşka bir şey. 400 metrelik parkur kısa gibi görünse de o an nefesin kesiliyor. Özellikle hiç koşu antrenmanı yapmadıysan bu bölüm gerçekten zorlayıcı.
Orada yaşadığım bir olay aklımdan çıkmıyor. Çok hızlı başlayan bir aday vardı. Herkes onun çok iyi derece yapacağını düşünüyordu. Ama birkaç saniye sonra düştü ve yarış onun için bitti. O an şunu anladım: Bu iş sadece hız değil, kontrol işi. Enerjiyi doğru kullanmak her şeyden önemli.
İkinci Gün: Psikomotor Testi ve Beklenmeyen Zorluk
İlk günü geçenler için ikinci gün başlıyor. Bu aşama sadece Hava Harp adayları için: psikomotor testi. Dışarıdan bakınca kolay gibi görünüyor ama içine girince tamamen farklı. Aynı anda birden fazla şeyi yapman gerekiyor. Ekranda hareket eden nesneleri takip ederken, başka bir yerde çıkan bilgileri aklında tutman ve aynı anda işlem yapman isteniyor.
İlk başta adapte olmak zor. Beynin gerçekten zorlanıyor. Bilgisayar kullanmayı bilmek avantaj ama tek başına yeterli değil. Asıl ölçülen şey dikkat, koordinasyon ve çoklu görev yapabilme yeteneği.
Üçüncü Gün: Sözlü Mülakat
Ve en çok merak edilen aşama: sözlü mülakat. Odaya girmeden önce bir bekleme süresi var. O bekleyişte insan ister istemez geriliyor. İçeriden çıkanları gözlemliyorsun, yüzlerinden bir şey anlamaya çalışıyorsun. Sıra sana geldiğinde kapıyı açıyorsun ve birkaç kişinin karşısına geçiyorsun. Sorular geliyor.
Tarih, genel kültür, bazen de tamamen alakasız görünen konular. Ama aslında ölçülen şey bilgi değil. Nasıl konuştuğun, nasıl tepki verdiğin, baskı altında nasıl davrandığın… Bilmediğin sorular oluyor. Ama burada önemli olan “bilmiyorum” diyebilmek. Zor olan da bu zaten.
Son Gün: Sağlık Kontrolü
Sürecin en yorucu ve en belirsiz aşaması ise sağlık kontrolü. Hastaneye gidiyorsun ve bütün gün boyunca farklı bölümler arasında dolaşıyorsun.
Kan, idrar, göz, ortopedi… Her şey detaylı şekilde inceleniyor.
Bu aşama fiziksel olduğu kadar psikolojik olarak da zor. Çünkü her şey bitmiş gibi hissediyorsun ama aslında en kritik eleme burada olabiliyor. Özellikle göz ve ortopedik durumlar birçok aday için belirleyici oluyor.
Sürecin Öğrettikleri: Bu süreç bana sadece bir sınav deneyimi kazandırmadı. Aynı zamanda şunu öğretti:
Sabretmeyi…
Detaylara dikkat etmeyi…
Ve en önemlisi kendini tanımayı…
Sonuç ne olursa olsun, bu sürecin insanı geliştirdiği kesin. Eğer bu yola girmeyi düşünüyorsanız, en büyük tavsiyem şu olur:
Hazırlıklı olun, sabırlı olun ve en önemlisi kendiniz olun.
Yorum Ekle