Komutanlar birliklerinin moral durumlarını bizzat içlerine girmek suretiyle anlamalı. Bu şekilde daha güvenle emir verilebilir. Üst rütbedekiler emirlerinde olanlarla konuşmalı, serbest söz söylemeye alıştırılmalı. Bu tutum faydalı ve gereklidir.
“Komutanların en büyük cesareti sorumluluktan korkmamalarıdır. Namuslu ve şeref sahibi bir komutan için ölüm hiçbir zaman hatıra gelmez; onu düşündüren, icraatının isabet ve isabetsizliğidir. Tam tersine, geri çekilme manevrası için komutada çok büyük karar isabeti, görüş sağlamlığı olması lazımdır. Bizim ordumuzu felaketlere sevk eden, çoğunlukla geri çekilme manevrası için azim ve karar sahibi komutanlarımızın yokluğu olmuştur. Üstün düşman taarruzu karşısında çoğunlukla komutanlar, askerin kendi kendilerine mevkilerini terk ettikleri zamana kadar karar vermekten çekinirler ve sonra da geri çekilmeyi bir kabahat ve askerî kabahatli görürler.”
“Ben, daima askere özgü tabiata, ruhi ve manevi duruma çok dikkat ederim. Hakikaten bu hâli birçok defa ben de gördüm. Bunun muhtelif sebepleri olabiliyor. Komutanların hâl ve şanı, kalp kuvveti, nefse itimat dereceleri pek önem taşır.
Yorum Ekle